هاستینگ برای استخراج بیت‌کوین: راهنمای کامل انتخاب دیتاسنتر بدون پرداخت اضافه

هاستینگ با قیمتی برحسب دلار به ازای هر کیلووات‌ساعت فروخته می‌شود، اما مبلغی که واقعاً پرداخت می‌شود کاملاً متفاوت است. سنت‌های تبلیغاتی به آگهی‌ها می‌رسند، اما نگهداری، اینترنت، تعمیرات، ودیعه و زمان خاموشی در ضمائم قرارداد پنهان می‌مانند یا اصلاً جایی ذکر نمی‌شوند. در ادامه بررسی می‌کنیم که نرخ واقعی از چه اجزایی تشکیل شده، چه کسی برای چه چیزی پول می‌دهد و چه سؤالاتی باید پیش از آنکه ASIC شما سوار کامیون شود از مرکز داده پرسیده شود.

ابتدا یک توضیح درباره نویسنده این متن. POOL BTC نه یک ارائه‌دهنده هاستینگ است و نه یک پول. این یک سایت مقایسه مستقل برای پول‌ها، مراکز هاستینگ، کارت‌ها و ماشین‌حساب‌هاست، پس در اینجا شریک محبوبی وجود ندارد که باید تبلیغ شود.

هاستینگ ماینر چیست و چه تفاوتی با کلود ماینینگ دارد

هاستینگ یعنی اجاره فضا، برق و خنک‌کنندگی برای سخت‌افزار خودتان. شما یک ASIC می‌خرید، آن را به مرکز می‌فرستید، هزینه برق و نگهداری را می‌پردازید و هش‌ریت را به پول خودتان، در حساب خودتان، هدایت می‌کنید. کلود ماینینگ متفاوت عمل می‌کند: در آنجا یک قرارداد انتزاعی برای توان خرید می‌کنید و هیچ تجهیزاتی دریافت نمی‌کنید.

این تفاوت عملی است، نه فقط اصطلاحی. در هاستینگ یک دارایی نقدشونده برایتان باقی می‌ماند: پس از پایان قرارداد، دستگاه را می‌توان پس گرفت، فروخت یا جابه‌جا کرد. در قرارداد کلود ماینینگ فقط وعده یک ارائه‌دهنده را در دست دارید و اگر پرداخت‌ها متوقف شود چیزی برای بازپس‌گیری وجود ندارد.

چرا باید نرخ همه‌شامل (all-in) را مقایسه کرد، نه قیمت هر کیلووات‌ساعت را

نرخ همه‌شامل همان جمع ماهانه تقسیم بر کیلووات‌ساعت‌های واقعاً مصرف‌شده است. قیمت تبلیغاتی اغلب شامل نگهداری، اینترنت، سیم‌کشی، تعمیرات، بیمه، تخلیه بار و انبارداری نمی‌شود. مرکزی با برق گران‌تر اما خدمات شامل، غالباً در نهایت ارزان‌تر از مرکزی درمی‌آید که عددی زیبا روی صفحه اصلی دارد و فهرست بلندی از هزینه‌های اضافی.

محاسبه این‌گونه انجام می‌شود: مصرف نامی دستگاه خود را بردارید، در ۷۲۰ ساعت ضرب کنید، همه کارمزدهای ماهانه را اضافه کنید و بر همان کیلووات‌ساعت‌ها تقسیم کنید. عدد به‌دست‌آمده نرخ واقعی شماست. فقط همین عدد است که مقایسه‌کردنش میان مراکز مختلف معنا دارد.

دامنه نرخ‌های عمومی در اوت ۲۰۲۶ چنین است: از حدود ۰.۰۳۶۴ دلار به ازای هر کیلووات‌ساعت (قرارداد ثابت هفت‌ساله، طبق صفحه خود ارائه‌دهنده) تا ۰.۰۸ دلار و بیشتر در ایالات متحده. اختلاف یک سنت روی ده دستگاه خنک‌شونده با آب کلاس S21 حدود ۴۰۹ دلار در ماه هزینه دارد. این تقریباً پنج هزار دلار در سال است، روی عددی که اغلب مردم در ضمیمه قرارداد از کنارش رد می‌شوند.

چه چیزی در قرارداد گنجانده شده و چه چیزی نه

آنچه باید خواند صفحه تبلیغاتی نیست، بلکه خود قرارداد و ضمائم آن است. در یک قرارداد خوب به‌روشنی نوشته شده: نرخ و نحوه بازنگری آن، مدت قرارداد، چه کاری را خود مرکز باید انجام دهد، چه کاری را بنا به درخواست و در ازای پول انجام می‌دهد، هزینه قطعات یدکی را چه کسی می‌پردازد و در صورت قطع شبکه چه اتفاقی می‌افتد.

عباراتی که ارزش دارد در متن جست‌وجو شوند و دوبار خوانده شوند:

1. مصرف چگونه محاسبه می‌شود: بر اساس مشخصات فنی دستگاه یا بر اساس اندازه‌گیری واقعی روی پریز.
2. شاخص‌سازی نرخ: وابسته به بورس، به نرخ شبکه، به تورم، یا ثابت.
3. چه چیزی نگهداری برنامه‌ریزی‌شده محسوب می‌شود و چه چیزی تعمیر پولی.
4. مهلت‌های واکنش به حادثه و اینکه اگر مرکز آن‌ها را رعایت نکند چه می‌شود.
5. روال خارج‌کردن تجهیزات و جریمه‌های خروج زودهنگام.
6. حق مرکز برای انتقال دستگاه شما به تأسیسات دیگر.

آخرین مورد بیش از بقیه شگفت‌انگیز است. قراردادی با یک آدرس واحد در سربرگ، گاهی به ارائه‌دهنده اجازه می‌دهد تجهیزات را به جایی که برق آنجا ارزان‌تر است منتقل کند، و شما هرگز به آن آدرس جدید سر نخواهید زد تا بررسی کنید.

چه کسی هزینه راه‌اندازی مجدد و تعمیرات را می‌پردازد

نگهداری برنامه‌ریزی‌شده، گردگیری و راه‌اندازی مجدد از راه دور معمولاً بر عهده خود مرکز است. تعمیر فیزیکی تقریباً همیشه پولی است: کار طبق فهرست قیمت یا ساعتی، قطعات به هزینه مشتری. تعویض پاور، هش‌بورد یا فن جداگانه صورتحساب می‌شود، و اصل وجود قطعات یدکی در انبار مرکز معمولاً با قرارداد تضمین نشده است.

جداگانه از گارانتی کارها و اینکه اگر دستگاه پس از تعمیر روشن نشد چه کسی مسئول است سؤال کنید. هاست‌های خرده‌فروشی بیشتر سرویس خودشان و موجودی بردها را دارند، در حالی که در مراکز بزرگ تعمیر گاه به پیمانکار سپرده می‌شود و زمان انتظار وقتی این‌طور باشد با هفته اندازه‌گیری می‌شود.

آیا نرخ ثابت می‌شود و برای چه مدتی

نرخ ثابت وجود دارد و ثابت‌شدن طولانی برای چند سال گاهی در فهرست‌های قیمت عمومی دیده می‌شود، اما به‌ندرت رایگان است: بهایش یا با قیمت شروع بالاتر، یا با ودیعه، یا با مدت طولانی بدون حق خروج پرداخت می‌شود. نرخ شناور در ابتدا ارزان‌تر است و ریسک افزایش نرخ را کاملاً به شما منتقل می‌کند.

پرسش کلیدی وجود خود نرخ ثابت نیست، بلکه فهرست استثناهاست. تقریباً هر قرارداد بندی درباره تغییر نرخ‌های تنظیم‌شده، مالیات‌ها یا کارمزدهای شبکه دارد که امکان بازنگری قیمت با دور زدن نرخ ثابت را می‌دهد. پیش از امضا بخواهید این بند را ببینید.

ودیعه، پیش‌پرداخت و حداقل تعداد دستگاه

الگوی استاندارد: ودیعه یک یا چند ماه به‌علاوه پیش‌پرداخت برای دوره جاری. ودیعه ریسک مرکز را در صورتی که مشتری پرداخت را متوقف کند و تجهیزات را رها کند پوشش می‌دهد. بازگرداندن ودیعه معمولاً به خارج‌کردن تجهیزات و نبود بدهی وابسته است، و مهلت‌های بازگرداندن در قرارداد اغلب مبهم بیان می‌شود.

مراکز از چند دستگاه به بالا اصلاً مشتری می‌پذیرند؟

دامنه تفاوت بسیار زیاد است. Simple Mining و Compass Mining رسماً اعلام می‌کنند از یک دستگاه به بالا می‌پذیرند، Compass با قید "where possible". Abundant Mines نیز از یک واحد می‌پذیرد، اما تخفیف حجمی از ده واحد شروع می‌شود. Blockware آستانه سختگیرانه ده دستگاه را تعیین کرده، در حالی که Core Scientific و CleanSpark اصلاً پیشنهاد خرده‌فروشی ندارند.

داده‌های زیر در تاریخ ۰۱.۰۹.۲۰۲۶ از صفحات رسمی ارائه‌دهندگان برداشت شده است.

نتیجه عملی ساده است. هاست‌های خرده‌فروشی فرد را با یک ASIC می‌پذیرند اما به ازای هر کیلووات گران‌تر می‌گیرند. مراکز صنعتی با بهترین نرخ‌ها یا گفت‌وگو را از حجمی قابل‌توجه آغاز می‌کنند، یا اصلاً با مشتریان فردی کار نمی‌کنند و شرایط را منتشر نمی‌کنند.

مراکز خرده‌فروشی کشورهای مستقل مشترک‌المنافع

در بخش روسی‌زبان، آستانه خرده‌فروشی نیز متفاوت است و باید جداگانه از هر مرکز پرسیده شود. بر اساس وضعیت ۰۱.۰۹.۲۰۲۶، از جمله در زمره خرده‌فروشی، Ihmining، Tsifrovoy Sever، FastMine، EVI Mining، R7miner و New Mining Company قرار دارند.

ارزش دارد جداگانه به رویه‌ای اشاره شود که تقریباً در هاست‌های آمریکایی دیده نمی‌شود: در بخشی از مراکز کشورهای مستقل مشترک‌المنافع، نرخ مستقیماً به درصد اعلام‌شده uptime وابسته است. کیلووات ارزان به معنای رژیمی با خاموشی‌های برنامه‌ریزی‌شده است، کیلووات گران به معنای رژیمی نزدیک به کار مداوم شبانه‌روزی. این صادقانه‌تر از عبارت تبلیغاتی معمول "۹۵٪+" است، اما همچنان یک SLA نیست: روش تأیید این درصد معمولاً در توضیحات نرخ فاش نمی‌شود.

uptime چیست و چگونه باید آن را راستی‌آزمایی کرد

uptime سهمی از زمان است که دستگاه شما واقعاً در حال هش‌کردن بوده. این با وعده روی وب‌سایت راستی‌آزمایی نمی‌شود، بلکه با آمار خودتان در پول: نمودار هش‌ریت یک ماه هر افت را نشان می‌دهد. درصد وعده‌داده‌شده تنها زمانی وزن دارد که قرارداد مشخص کند چگونه محاسبه می‌شود و مرکز در صورت نقض آن چه چیزی می‌پردازد.

سه چیزی که عدد uptime را از یک شعار بازاریابی به تعهدی واقعی تبدیل می‌کند:

1. مبنای محاسبه: آیا نگهداری برنامه‌ریزی‌شده و curtailment جزو خاموشی حساب می‌شوند یا از فرمول کنار گذاشته می‌شوند.
2. جبران خسارت: محاسبه مجدد هزینه، اعتبار برای ماه بعد، یا هیچ‌چیز.
3. منبع داده: در صورت اختلاف کدام گزارش صادق قلمداد می‌شود، گزارش پول شما یا پنل مرکز.

مناسب است راستی‌آزمایی خودتان را بر پایه داده‌های پول بنا کنید. مقایسه طرح‌های پرداخت و اینکه پول‌های مختلف چگونه آمار خود را نمایش می‌دهند در مقاله بازده استخراج انفرادی در برابر پول بررسی شده، و محاسبات پایه سودآوری را می‌توان مستقیماً در ماشین‌حساب استخراج انجام داد.

در قطعی شبکه و curtailment چه کسی ریسک را می‌پذیرد

curtailment یک محدودیت برنامه‌ریزی‌شده مصرف به درخواست شبکه یا بر اساس قیمت انرژی است. در بیشتر قراردادها این توقف‌ها خاموشی مرکز محسوب نمی‌شوند و برایشان جبرانی وجود ندارد. بیش از این، در برخی بازارها مرکز بابت کاهش بار پرداختی دریافت می‌کند، در حالی که مشتری صرفاً همان ساعت‌های هش را از دست می‌دهد.

مستقیم بپرسید: در دوازده ماه گذشته چند ساعت curtailment در محل رخ داده و آیا مرکز درآمد حاصل از برنامه‌های بار انعطاف‌پذیر را با مشتریان تقسیم می‌کند. پاسخ به سؤال دوم معمولاً منفی است، اما واکنش به خود پرسش چیزهای زیادی درباره شفافیت اپراتور می‌گوید.

واقعاً چند ساعت خاموشی وجود دارد؟

پاسخ صادقانه: به‌طور عمومی هیچ‌کس نمی‌داند. بر اساس وضعیت ۰۱.۰۹.۲۰۲۶، هیچ‌یک از ارائه‌دهندگان بررسی‌شده گزارش واقعی ساعت‌های خاموشی و curtailment دوازده ماه گذشته را منتشر نمی‌کند. تنها درصدهای هدف در قراردادها، اظهارات بازاریابی بدون سابقه ثبت‌شده، و مبناهای کلی صنعت که به مرکز خاصی وابسته نیستند وجود دارد.

آنچه واقعاً در دسترس خواننده است:

1. درصدهای هدف از متن قرارداد. برای مثال Mining Syndicate هدف uptime ۹۰-۹۵٪ را می‌نویسد و خودش آن را به حدود ۱ تا ۲.۵ ساعت خاموشی در روز ترجمه می‌کند.
2. عبارات بازاریابی بدون تأیید. Simple Mining "uptime بیش از ۹۵٪" اعلام می‌کند، اما سابقه ماهانه خاموشی یا پایش شخص ثالث منتشر نمی‌کند.
3. مبناهای بخشی که به ارائه‌دهنده خاصی وابسته نیستند. SLA در سطح ۹۹.۰-۹۹.۹٪ سالانه ۸.۷۶ تا ۸۷.۶ ساعت خاموشی به همراه دارد. برای مراکز در شبکه ERCOT (تگزاس)، curtailment تابستانی می‌تواند به ۸ تا ۱۲ درصد ساعات عملیاتی برسد.

نبود سابقه عمومی خاموشی به خودی خود یک اطلاع است. این به معنای بد بودن مرکز نیست، اما به این معناست که نمی‌توانید درصد وعده‌داده‌شده را پیش از امضا راستی‌آزمایی کنید، و پرسش درباره رقم واقعی دوازده ماه در فهرست سؤالات برای ارائه‌دهنده باقی می‌ماند.

کجا داده‌های ارائه‌دهندگان با هم همخوانی ندارند

بخش دیگری از راستی‌آزمایی، تناقض‌های درونی در ارقام خود هاست است. چند مشاهده بر اساس وضعیت ۰۱.۰۹.۲۰۲۶ که پیش از تصمیم‌گیری ارزش در نظر گرفتن و بررسی مجدد خودتان را دارد.

در Blockware صفحات مختلف همان سایت رسمی سه نرخ متفاوت می‌دهند: ۰.۰۷، ۰.۰۷۵ و ۰.۰۷۸ دلار به ازای هر کیلووات‌ساعت. بدون تأیید کتبی از پشتیبانی، در اینجا یک رقم واحد و معتبر وجود ندارد.

در Mining Syndicate قیمت روی کارت‌های محصول (۰.۰۷۵ دلار) با یک بررسی مستقل که در آن ۰.۱۰ تا ۰.۱۱ دلار ذکر شده مغایرت دارد. علاوه بر این، در Trustpilot شکایات متعدد مشتریان درباره برنگرداندن ودیعه وجود دارد. این نه یک حکم قطعی است و نه واقعیتی اثبات‌شده از تخلف، اما ریسک اعتباری‌ای است که ارزش دارد پیش از پیش‌پرداخت سه‌ماهه خودتان بررسی کنید.

درباره Core Scientific، تنها نرخ عمومی یافت‌شده مربوط به سال ۲۰۲۲ است، بنابراین در مقایسه سال ۲۰۲۶ گنجانده نمی‌شود.

چگونه پیش از ارسال تجهیزات یک مرکز را راستی‌آزمایی کنیم

راستی‌آزمایی از لجستیک بازگرداندن ارزان‌تر تمام می‌شود. حداقلی که پیش از امضا باید انجام شود:

1. درخواست ویدئویی از محل که همان روز ضبط شده باشد، با نام شما یا تاریخ نوشته‌شده روی کاغذی داخل قاب تصویر.
2. بررسی شخصیت حقوقی، آدرس محل و قرارداد اجاره یا مالکیت تأسیسات.
3. یافتن مشتریان مرکز در چت‌های تخصصی و پرسیدن مستقیم از آن‌ها، به‌جای صرفاً خواندن نظرات روی وب‌سایت.
4. مشخص‌کردن اینکه تأمین‌کننده برق چه کسی است و آیا مرکز قرارداد مستقیم با شبکه دارد یا نه.
5. ارسال فقط یک دستگاه، اجازه دادن به کار آن برای یک ماه و تنها پس از آن انتقال بقیه.
6. مطابقت‌دادن اولین صورتحساب با فرمول قرارداد، خط به خط.

بند مربوط به یک دستگاه آزمایشی بیش از همه در اعصاب صرفه‌جویی می‌کند. یک ماه کار واقعی هم کیفیت اتصال، هم سرعت واکنش به حادثه، و هم شیوه صورتحساب‌دادن مرکز را نشان می‌دهد.

چه زمانی استخراج در خانه از هاستینگ به‌صرفه‌تر است

در نرخ خانگی، هاستینگ تقریباً همیشه ارزان‌تر است. پریز خانگی چندین برابر گران‌تر از صنعتی است، و این تفاوت را نه نبود کارمزد خدمات و نه صرفه‌جویی در لجستیک جبران نمی‌کند. در خانه فقط کسانی برنده می‌شوند که نرخ صنعتی، تولید برق خود، یا موقعیتی دارند که در آن گرمای ماینر جایگزین گرمایش می‌شود، و در عین حال مسئله سروصدا حل شده باشد.

سروصدا چیزی است که بیش از همه دست‌کم گرفته می‌شود. یک ASIC استاندارد خنک‌شونده با هوا در یک واحد مسکونی بدون اتاق جداگانه یا مدار غوطه‌وری قابل‌قبول نیست، و تغییرات لازم هزینه‌ای دارد که باید صادقانه در محاسبه بازگشت سرمایه گنجانده شود. درباره سناریوی گرمایش جداگانه در مقاله ماینرها به‌عنوان منبع گرما نوشته‌ایم، و هزینه برق بر حسب منطقه در مطلب برق برای استخراج بررسی شده است.

فهرست سؤالات برای ارائه‌دهنده پیش از امضا

1. مبلغ کل ماهانه برای یک دستگاه مدل من چقدر است و از چه اقلامی تشکیل می‌شود؟
2. مصرف بر اساس مشخصات فنی محاسبه می‌شود یا بر اساس اندازه‌گیری واقعی؟
3. آیا نرخ ثابت می‌شود، برای چه مدتی، و چه استثناهایی از این ثابت‌سازی وجود دارد؟
4. چه چیزی در نگهداری رایگان گنجانده شده و چه چیزی جداگانه و طبق چه فهرست قیمتی پرداخت می‌شود؟
5. هزینه قطعات یدکی را چه کسی می‌پردازد و چند دستگاه به‌عنوان جایگزین در انبار موجود است؟
6. چه uptime‌ای وعده داده می‌شود، چگونه محاسبه می‌شود، و در صورت نقض چه چیزی پرداخت می‌شود؟
7. در دوازده ماه گذشته چند ساعت curtailment وجود داشته و آیا این سابقه را منتشر می‌کنید؟
8. ودیعه چقدر است، تحت چه شرایطی و در چه مهلتی بازگردانده می‌شود؟
9. حداقل حجم پذیرش چقدر است و آیا تخفیف حجمی وجود دارد؟
10. آیا می‌توان تجهیزات را زودتر خارج کرد و جریمه آن چقدر است؟
11. آیا مرکز حق دارد دستگاه من را به تأسیسات دیگری منتقل کند؟
12. تأمین‌کننده برق چه کسی است و آیا مرکز قرارداد مستقیم با شبکه دارد؟

پاسخ‌ها را کتبی بخواهید. وعده شفاهی یک مدیر شش ماه بعد، وقتی صورتحساب بالا رفته و مدیر عوض شده، هیچ کمکی نمی‌کند.

جمع‌بندی

هاستینگ با یک عدد مقایسه می‌شود: جمع ماهانه تقسیم بر کیلووات‌ساعت‌های واقعاً مصرف‌شده. باقی مذاکرات حول این می‌چرخد که چه کسی ریسک را بر عهده می‌گیرد: ریسک تعمیر، ریسک افزایش نرخ، ریسک قطعی شبکه. قراردادی که این سه مسئولیت را به‌روشنی نوشته باشد، ارزشمندتر از مرکزی است که زیباترین قیمت را روی صفحه اصلی دارد.

درباره انتخاب یک تأسیسات مشخص و انواع خنک‌کنندگی مفصل‌تر در مقاله انتخاب دیتاسنتر برای ماینرها در ۲۰۲۶ نوشته‌ایم، و بازگشت سرمایه تجهیزات را در مطلب دوره بازگشت سرمایه ASIC محاسبه کرده‌ایم.