استخر ماینینگ بیت‌کوین واقعاً چگونه کار می‌کند: از شیر تا پرداخت

بیشتر توضیحات درباره استخرها در همین جمله متوقف می‌شوند: «ماینرها قدرت پردازشی خود را با هم ترکیب می‌کنند و پاداش را تقسیم می‌کنند». این حرف درست است اما هیچ فایده‌ای ندارد: از این توصیف مشخص نیست چرا در روز اول بعد از تغییر استخر، درآمد عجیب به نظر می‌رسد، چرا خاموش کردن دستگاه در آخر هفته به PPLNS بیشتر از PPS ضربه می‌زند، و بخشی از کارمزد تراکنش‌ها کجا می‌رود. در ادامه، سازوکار قدم‌به‌قدم توضیح داده شده: هر ثانیه از دستگاه ASIC شما چه چیزی به شبکه می‌رود، این چگونه شمارش می‌شود و چگونه به ساتوشی در موجودی شما تبدیل می‌شود.

POOL BTC یک استخر ماینینگ نیست. این یک سایت مستقل مقایسه استخرها، ماشین‌حساب‌ها و خدمات است، بنابراین در این متن هیچ طرحی وجود ندارد که نیاز به دفاع داشته باشد.

شیر چیست و چرا لازم است

شیر هش سربرگ بلوکی است که ماینر پیدا کرده و پایین‌تر از آستانه دشواری تعیین‌شده توسط استخر بوده، اما بالاتر از دشواری شبکه. این هرگز بلوک واقعی نخواهد شد، اما به عنوان اثبات کار عمل می‌کند: برای یافتن چنین هشی باید صادقانه میلیون‌ها ترکیب را امتحان کرد. استخر شیرها را می‌شمارد و با آنها سهم هر واحد کاری را می‌سنجد.

سازوکار جست‌وجو برای بلوک و شیر یکسان است. ماینر قالب بلوک را برمی‌دارد، nonce و دیگر فیلدهای قابل‌تغییر را عوض می‌کند، SHA-256 دوگانه اجرا می‌کند و به نتیجه نگاه می‌کند. تنها تفاوت این است که با چه عددی مقایسه می‌شود. اگر هش پایین‌تر از دشواری شبکه باشد، این یک بلوک است و پول برای کل استخر. اگر پایین‌تر از share difficulty اما بالاتر از شبکه باشد، این یک شیر است، واحد حسابداری سهم شما.

از این‌جا مهم‌ترین ویژگی سیستم نتیجه می‌شود: شیرها نه قابل جعل‌اند و نه قابل استفاده مجدد. هر شیر به یک وظیفه مشخص با آدرس پرداخت استخر متصل است، بنابراین نمی‌توانید شیر دیگری را ارسال کنید و نمی‌توانید شیر خودتان را دو بار تحویل دهید.

این‌که این بلیت بخت‌آزمایی چقدر کمیاب است از نمای شبکه در تاریخ 29.08.2026 دیده می‌شود: هش‌ریت شبکه 896,89 EH/s، دشواری 125 807 076 547 197,5. پاداش بلوک 3,125 BTC است، و در 4320 بلوک اخیر کارمزد تراکنش‌ها 0,73% به آن افزوده است. با نرخ حدود 77 817 دلار در صبح 29.08.2026، این تمام کیکی است که استخر بعداً طبق قوانین طرح تقسیم می‌کند.

share difficulty چه تفاوتی با دشواری شبکه دارد

دشواری شبکه برای همه یکسان است و هر 2016 بلوک یک‌بار تغییر می‌کند. share difficulty را خود استخر تعیین می‌کند، جداگانه برای هر اتصال، و می‌تواند آن را در هر لحظه تغییر دهد. این یک تنظیم کاملاً داخلی حسابداری است: هیچ تأثیری بر احتمال یافتن بلوک ندارد، فقط بر این‌که دستگاه ماینینگ شما چقدر مکرر گزارش کار می‌دهد تأثیر می‌گذارد.

منطق ساده است. آستانه بیش از حد پایین به معنای جریان شیر در هر کسری از ثانیه است: شبکه پر می‌شود، سرور استخر بیش از حد بار می‌گیرد، و دقت برآورد افزایش نمی‌یابد. آستانه بیش از حد بالا به معنای گزارش‌های کم است: آمار هش‌ریت پرش می‌کند، و خاموش شدن دستگاه با تأخیر متوجه می‌شود. استخرها فاصله‌ای در حدود چند شیر در دقیقه به ازای هر اتصال را حفظ می‌کنند و آستانه را با قدرت پردازشی تطبیق می‌دهند.

جزئیات مهم برای کسانی که پنل‌ها را مقایسه می‌کنند: تعداد شیر در رابط کاربری بین استخرها قابل مقایسه نیست، زیرا آستانه در هر کدام متفاوت است. تنها چیزی که مقایسه‌اش معنا دارد، هش‌ریت پذیرفته‌شده و نسبت رد شدن است.

vardiff چیست و چرا استخر همسایه دشواری متفاوتی دارد

Vardiff تنظیم خودکار share difficulty برای یک واحد کاری مشخص است. S21 و S9 قدیمی در یک آستانه یکسان، رفتار متفاوتی خواهند داشت: دستگاه قدرتمند سرور را با شیر غرق می‌کند، دستگاه ضعیف آن‌ها را خیلی به‌ندرت می‌فرستد. به همین دلیل استخر آستانه را برای دستگاه‌های سریع بالا می‌برد و برای دستگاه‌های کند پایین می‌آورد، با هدف رسیدن به نرخ گزارش‌دهی تقریباً یکسان برای همه.

این تنظیم فوری کار نمی‌کند. پس از اتصال دستگاه جدید، مدتی طول می‌کشد تا آستانه به محدوده کاری برسد، و در این دوره نمودار هش‌ریت در پنل دروغ می‌گوید: گاهی مقدار کمتر و گاهی بیشتر نشان می‌دهد. از همین‌جا اشتباه معمول تازه‌کار می‌آید که پانزده دقیقه پس از تغییر استخر به پشتیبانی می‌نویسد که استخر دارد قدرتش را می‌دزدد.

نکته عملی دوم: vardiff در اتصال ناپایدار خراب می‌شود. اگر ارتباط قطع شود، ماینر دوباره وصل می‌شود، آستانه هر بار به مقدار اولیه بازنشانی می‌شود، و نتیجه گزارش‌های بی‌ارزش بیشتر و نموداری آشکارا کج است. در این شرایط، اختلاف بین هش‌ریت اعلام‌شده و پذیرفته‌شده طبیعی است و با بهبود اتصال درمان می‌شود، نه با تغییر استخر.

Stratum چگونه کار می‌کند: job، extranonce و صف وظایف

Stratum پروتکلی بین ماینر و استخر است. استخر یک وظیفه (job) با قالب بلوک ارسال می‌کند، ماینر گزینه‌ها را امتحان می‌کند و فقط نتایج موفق را برمی‌گرداند. بلوک‌های کامل روی سیم منتقل نمی‌شوند، ترافیک حداقلی است، بنابراین یک استخر می‌تواند ده‌ها هزار اتصال روی هر سرور را تحمل کند.

ترتیب تبادل این‌گونه است:

1. ماینر متصل می‌شود و در وظایف عضو می‌شود.
2. استخر یک extranonce منحصربه‌فرد به آن می‌دهد، تکه‌ای داده شخصی درون تراکنش coinbase.
3. استخر job را می‌فرستد: هش قبلی، شاخه‌های merkle، نسخه، زمان، دشواری هدف.
4. ماینر با جایگذاری extranonce خود، نسخه coinbase خود را می‌سازد و merkle root را محاسبه می‌کند.
5. ماینر nonce و فیلدهای دیگر را امتحان می‌کند و هر چیزی که از آستانه عبور کند را به بالا می‌فرستد.
6. استخر شیر را بررسی می‌کند، آن را ثبت و ذخیره می‌کند، و اگر هش پایین‌تر از دشواری شبکه باشد، بلوک را منتشر می‌کند.
7. هنگام ظهور بلوک جدید در شبکه، استخر وظیفه جدیدی می‌فرستد و از دستگاه می‌خواهد وظیفه قدیمی را رها کند.

Extranonce در اینجا جزء کلیدی است. دقیقاً همین است که فضای جست‌وجو را برای هر ماینر متفاوت می‌کند: دو دستگاه ASIC با یک وظیفه یکسان، coinbase متفاوتی محاسبه می‌کنند، بنابراین merkle root متفاوت، بنابراین هش‌های متفاوت. بدون آن، نیمی از مزرعه کار دیگری را تکرار می‌کرد.

آخرین مورد فهرست، شیرهای stale را توضیح می‌دهد. بین لحظه‌ای که شبکه بلوک جدید را می‌بیند و لحظه‌ای که ماینر شما وظیفه جدید را دریافت می‌کند، زمانی می‌گذرد، و هر چه در این زمان محاسبه شده به زباله می‌رود. از همین‌جا الزامات پینگ و معنای انتخاب سروری با نزدیکی جغرافیایی می‌آید. این‌که این چطور به فاصله تا سرور stratum و انتخاب منطقه مربوط می‌شود، در مقاله انتخاب استخر بیت‌کوین بررسی شده است.

چرا بلوک را استخر پیدا می‌کند، نه یک ماینر جداگانه

به‌طور رسمی، هش بلوک را دستگاه مشخصی از یک شرکت‌کننده مشخص پیدا می‌کند. اما تراکنش coinbase در وظیفه توسط استخر ساخته می‌شود، و آدرس دریافت‌کننده پاداش در آن هم متعلق به استخر است. ماینر از نظر فیزیکی نمی‌تواند آدرس خودش را آنجا قرار دهد: تغییر coinbase باعث تغییر merkle root می‌شود، و نتیجه دیگر با وظیفه داده‌شده مطابقت نخواهد داشت.

به همین دلیل جمله «ماینر من بلوک پیدا کرد» هیچ معنای اقتصادی ندارد: پاداش به آدرس استخر می‌رسد، و شرکت‌کننده سهم خود را طبق قوانین طرح انتخاب‌شده دریافت می‌کند. همین موضوع توضیح می‌دهد که چرا آمار بلوک‌ها در سطح استخر منتشر می‌شود و چرا سهم استخر در هش‌ریت کل در بلاک‌چین دیده می‌شود.

فقط یک استثنا وجود دارد: حالت solo، که در آن خودتان آدرس پاداش را تعیین می‌کنید. تفاوت در زمان انتظار و واریانس بسیار زیاد است، و آن را به‌طور جداگانه در متن ماینینگ solo در برابر ماینینگ استخری محاسبه کرده‌ایم.

سهم ماینر چگونه محاسبه می‌شود

سهم نه با شیر، بلکه با واحدهای دشواری محاسبه می‌شود: هر شیر به‌اندازه share difficulty خودش وزن دارد. پنجاه شیر با آستانه 10000 و پنج شیر با آستانه 100000 سهم یکسانی می‌دهند. به همین دلیل vardiff نه به دستگاه‌های سریع و نه به دستگاه‌های کند مزیتی نمی‌دهد، فقط فرکانس گزارش‌دهی را تغییر می‌دهد.

استخر از مجموع انباشته دشواری‌ها، هش‌ریت شما را استخراج می‌کند. از همین‌جا دو عدد در پنل وجود دارد که اغلب با هم اشتباه گرفته می‌شوند. هش‌ریت محلی را خود ماینر بر اساس محاسبات خودش نشان می‌دهد. هش‌ریت در استخر به‌صورت آماری از شیرهای پذیرفته‌شده بازسازی می‌شود، و در یک بازه کوتاه فقط به این دلیل نوسان می‌کند که شیرها نامنظم می‌رسند. این اعداد در بازه یک شبانه‌روز به هم نزدیک می‌شوند، نه در ده دقیقه.

به‌طور جداگانه در آمار، شیرهای رد‌شده وجود دارند: منقضی‌شده، تکراری و آن‌هایی که تأیید را پاس نمی‌کنند. سهم کوچکی از رد شدن برای هر اتصالی طبیعی است، اما افزایش چندبرابری آن نشانه مشکلی در سمت اتصال یا فریمور است.

PPS، PPS+، FPPS، PPLNS و solo: طرح‌ها از نظر مکانیکی چه تفاوتی دارند

طرح پرداخت پاسخ می‌دهد که استخر دقیقاً برای چه چیزی پول می‌دهد: برای شیرهای ارسالی یا برای بلوک‌های واقعاً پیدا‌شده. بقیه موارد، از جمله تفاوت در ریسک، پیامد همین انتخاب است. در ادامه سازوکار بدون قضاوت آمده است.

تفاوت رفتاری با یک مثال روشن‌تر می‌شود. در PPS، استخر کار شما را به یک قیمت خریداری می‌کند: چه بلوک پیدا کرده باشد چه نه، این روی پرداخت شما تأثیر نمی‌گذارد، واریانس را استخر می‌پردازد و آن را در کارمزد خود لحاظ می‌کند. در PPLNS، استخر پاداشی را که قبلاً دریافت کرده بین شرکت‌کنندگان تقسیم می‌کند، بنابراین درآمد شما به این بستگی دارد که استخر چند بلوک را در زمانی که شیرهای شما در پنجره بوده‌اند، گرفته است.

تحلیل مفصل سه طرح رایج‌تر با نمونه‌های محاسباتی در مقاله FPPS vs PPLNS vs PPS+ آمده، و اصطلاحات این بخش در واژه‌نامه ماینر جمع‌آوری شده است.

آیا اصلاً استخرهای بزرگ BTC از PPLNS استفاده می‌کنند؟

پاسخ کوتاه: تقریباً هیچ‌جا به‌عنوان حالت اصلی وجود ندارد. طبق مستندات رسمی تا تاریخ 01.09.2026، Braiins، Foundry USA، Binance Pool و Luxor تسویه BTC را فقط با FPPS انجام می‌دهند. AntPool و ViaBTC، PPLNS را به‌عنوان گزینه ارائه می‌کنند، اما به‌طور پیش‌فرض هر دو PPS+ دارند. Ocean بر اساس PPLNS کار نمی‌کند، بلکه طرح اختصاصی خودش TIDES را دارد. Kryptex و NiceHash اصلاً هیچ ربطی به PPLNS کلاسیک بیت‌کوین ندارند.

این چیزی نیست که واضح باشد: نیمی از مقالات اینترنت PPLNS را طوری تحلیل می‌کنند که انگار پیش‌فرض صنعت است، در حالی که برای انتخاب آن در BTC در اکثر استخرهای بزرگ اصلاً جایی وجود ندارد.

نتیجه عملی برای کسانی که دقیقاً به‌خاطر PPLNS استخر انتخاب می‌کنند: گزینه‌های واقعی کم هستند، و تقریباً همیشه باید حالت را دستی فعال کرد، نه این‌که به‌طور پیش‌فرض دریافت شود. منطق پنجره در بخش بعدی دقیقاً برای همین استخرها کاربرد دارد، نه برای کل بازار.

پنجره لغزان PPLNS چیست و چرا خاموشی در آن گران تمام می‌شود

PPLNS زمان را نمی‌شمارد، بلکه حجم آخرین کار استخر را می‌شمارد: پنجره یعنی N شیر آخر (یا واحد دشواری) در جریان کلی. وقتی استخر بلوکی پیدا می‌کند، پاداش بین همه کسانی که شیرهایشان در آن لحظه درون پنجره است، تقسیم می‌شود. سهم شما برابر است با سهم دشواری شما در این پنجره.

نتیجه کلیدی: پنجره به‌جای ساعت، با شیرهای دیگران به جلو حرکت می‌کند. اگر دستگاه خود را خاموش کنید، شیرهای شما در پنجره باقی می‌مانند و همچنان از هر بلوک پیدا‌شده سهمی می‌آورند، اما به‌تدریج توسط کار سایر شرکت‌کنندگان به بیرون رانده می‌شوند. سرعت این جابه‌جایی به اندازه پنجره و هش‌ریت کل استخر بستگی دارد، نه به برنامه شما.

به همین دلیل PPLNS دو لبه نامتقارن دارد:

1. شتاب‌گیری. در ساعات اول پس از اتصال به استخر جدید، پنجره هنوز با شیرهای شما پر نشده، و درآمد پایین‌تر از سطح تثبیت‌شده است.
2. دنباله. پس از قطع اتصال، درآمد فوراً قطع نمی‌شود، بلکه به‌تدریج با رانده شدن شیرهای شما از پنجره کاهش می‌یابد.

دنباله تا حدی شتاب‌گیری هنگام تغییر استخر را جبران می‌کند، اما فقط اگر برای همیشه بروید و برنگردید. روشن و خاموش کردن مکرر در PPLNS گران‌تر از PPS تمام می‌شود: هر بار مرحله شتاب‌گیری را می‌پردازید، و دنباله همیشه به‌طور کامل جمع نمی‌شود. این‌که چقدر ساتوشی هنگام تغییر استخر از دست می‌رود، در مقاله هزینه تغییر استخر محاسبه شده است.

اندازه پنجره در استخرهای مشخص چقدر است

عدد دقیق را فقط تعداد اندکی منتشر می‌کنند. داده‌های زیر بر اساس صفحات رسمی استخرها تا تاریخ 01.09.2026 بررسی شده، و جایی که ضریب منتشر نشده، همین‌طور نوشته شده است.

از این‌جا موضوع ناخوشایندی برای مقایسه به‌دست می‌آید: در بیشتر استخرها نمی‌توانید طول دنباله پس از قطع اتصال را از پیش محاسبه کنید، چون اندازه پنجره فاش نشده. تخمین آن با آمار عمومی هم به تنهایی ممکن نیست، در پنل فقط شیرها دیده می‌شوند، نه قوانین خروج آن‌ها.

جزئیات خاصی درباره Ocean: در آنجا شیرها اصلاً از لاگ حذف نمی‌شوند. مستندات صراحتاً می‌گویند یک شیر به‌طور میانگین هشت بار پرداخت می‌شود تا زمانی که در پنجره باشد، و سپس با ورود کار جدید، به‌سادگی برای بلوک‌های جدید محاسبه نمی‌شود. این جریمه‌ای برای ترک نیست، بلکه یک خروج طبیعی بر اساس حجم است، و عبارت «شیرها می‌سوزند» برای TIDES مناسب نیست.

Pool hopping چیست و پنجره چگونه در برابر آن محافظت می‌کند

Pool hopping استراتژی پرش بین استخرهاست تا سهمی در جایی که پرداخت فعلی از نظر آماری سودآورتر است به‌دست آید، و پیش از فرارسیدن دوره نامساعد آنجا را ترک کند. این استراتژی در طرح‌های قدیمی مانند محاسبه تناسبی خالص بر اساس دور کارآمد بود، جایی که شیرهای اول یک دور از شیرهای پایانی گران‌تر بودند.

در طرح تناسبی، دور پس از پیدا شدن یک بلوک آغاز می‌شود و تا بلوک بعدی ادامه می‌یابد. پاداش بین شیرهای آن دور تقسیم می‌شود، بنابراین در یک دور کوتاه هر شیر ارزش زیادی دارد، و در دور بلند ارزش کمی. این یعنی سودآور است در ابتدای دور بیایید و اگر دور طولانی شد بروید. شرکت‌کنندگانی که می‌مانند در این حالت ضرر می‌کنند، چون همان پاداش را با پرش‌کنندگانی که دیرتر رسیده‌اند تقسیم می‌کنند.

پنجره لغزان اساس همین استراتژی را کاملاً از بین می‌برد. پنجره نه شروع دور دارد و نه پایان: طولش همیشه یکسان است و همیشه از N شیر آخر تشکیل شده. لحظه اتصال هیچ مزیتی نمی‌دهد، و پرش‌های مکرر فقط فازهای شتاب‌گیری را چند برابر می‌کنند. به همین دلیل، پنجره کمی نسبت به ماینرهای صادق با برنامه ناپایدار سخت‌گیرتر است، و این هزینه محافظت است، نه یک نقص جانبی.

کارمزد استخر از کجا می‌آید و transaction fee passthrough چیست

کارمزد به‌عنوان درصدی از پرداخت کسر می‌شود و زیرساخت، توسعه، پشتیبانی و در مورد خانواده PPS، ریسک واریانسی را که خود استخر متقبل می‌شود پوشش می‌دهد. نرخ در استخرهای مختلف فرق دارد و به طرح بستگی دارد: برای پرداخت تضمین‌شده استخر بیمه‌ای را در نظر می‌گیرد، برای سهمی کمتر می‌گیرد.

مؤلفه دوم درآمد، کارمزد تراکنش‌های درون بلوک است. پاداش بلوک از انتشار به‌علاوه مجموع کارمزد همه تراکنش‌های موجود در آن تشکیل شده، و طرح‌های مختلف با این بخش متفاوت برخورد می‌کنند:

1. PPS خالص فقط برای بخش انتشار پرداخت می‌کند، کارمزد تراکنش‌ها نزد استخر باقی می‌ماند.
2. PPS+ کارمزدها را بر اساس واقعیت توزیع می‌کند: هر چه در بلوک‌های واقعی جمع شده، همان توزیع می‌شود.
3. FPPS یک افزوده میانگین را مستقیماً در نرخ هر شیر می‌گنجاند، بنابراین در دوره آرام این نسبت به واقعیت سودآورتر است، و در دوره کارمزد بالا برعکس.
4. PPLNS معمولاً کل پاداش بلوک را همراه با کارمزدها توزیع می‌کند.

این‌که این موضوع اکنون چقدر واقعاً وزن دارد، آمار شبکه نشان می‌دهد: در 4320 بلوک اخیر (ارتفاع 960211 تا 964530، تا تاریخ 29.08.2026) کارمزد تراکنش‌ها 0,73% از کل پاداش را ایجاد کرده‌اند. یعنی مناظره درباره passthrough در بازار فعلی برای کمتر از یک درصد درآمد در جریان است، و تفاوت در درصد کارمزد استخر تقریباً همیشه اهمیت بیشتری دارد. در دوره‌های ازدحام mempool تصویر تغییر می‌کند، اما این باید با داده‌های تازه بررسی شود، نه با خاطره سال 2023.

این‌که استخرهای مشخص طبق مستندات خودشان تا تاریخ 01.09.2026 چگونه با کارمزد تراکنش‌ها برخورد می‌کنند:

تناقضی در AntPool که بهتر است از پیش بدانید

درباره AntPool نمی‌توان در یک خط پاسخ داد، و این صادقانه‌تر از انتخاب نسخه راحت است. دو صفحه رسمی استخر درباره کارمزد تراکنش‌های توزیع‌نشده در PPLNS چیزهای متفاوتی می‌گویند. راهنمای موجود در GitBook می‌نویسد که کارمزد تراکنش‌ها هم بین ماینرها توزیع می‌شود و استخر در PPLNS کارمزد صفر می‌گیرد. نسخه قدیمی‌تر همین سند در Zendesk با تاریخ 14.12.2022 می‌نویسد که کارمزد تراکنش‌های پرداخت‌نشده به ماینرها صرف نگهداری و پاداش مهندسان می‌شود.

هر دو صفحه رسمی هستند، هر دو در دسترس‌اند، و هیچ‌کدام منسوخ علامت‌گذاری نشده‌اند. ما طرفی را انتخاب نمی‌کنیم: اگر این بخش از درآمد برای شما اصولی مهم است، بهتر است سؤال را کتباً از پشتیبانی استخر بپرسید و پاسخ را نگه دارید، به‌جای اتکا به اولین صفحه راهنمایی که پیدا می‌کنید.

کارمزد استخرها تا تاریخ 29.08.2026

همه اعداد زیر در تاریخ 29.08.2026 دوباره بررسی شده‌اند، بخشی از استخرها نرخ‌های خود را به‌طور عمومی فاش نمی‌کنند یا فقط پس از ورود به حساب نشان می‌دهند. چنین ردیف‌هایی مستقیماً علامت‌گذاری شده‌اند و با حدس جایگزین نشده‌اند.

مقایسه استخرها فقط بر اساس درصد کارمزد به دلیل دیگری هم بی‌معناست: یک‌سوم استخرهای بزرگ اصلاً این درصد را به‌طور علنی منتشر نمی‌کنند. باید پرداخت نهایی به‌ازای هر تراهش در ماه را طبق صورت‌حساب خودتان محاسبه کرد. می‌توانید نتیجه را بر اساس مدل ASIC خودتان و تعرفه برق خودتان در ماشین‌حساب ماینینگ تخمین بزنید.

آستانه پرداخت چیست و چرا در هش‌ریت کم مهم‌تر از کارمزد است

آستانه حداقل موجودی‌ای است که استخر با رسیدن به آن برایتان تراکنشی ارسال می‌کند. تا زمانی که انباشته کمتر از آستانه باشد، پول در حساب داخلی می‌ماند و به کیف پول شما نمی‌رسد. در این میان همه‌چیز درست ثبت می‌شود؛ سؤال فقط این است که این مبلغ کی از استخر خارج می‌شود.

آستانه به‌خاطر هزینه تراکنش آن‌چین وجود دارد. ارسال گرد و غبار گران‌تر از ارزش آن تمام می‌شود، بنابراین استخر صبر می‌کند تا مبلغی جمع شود که کارمزد شبکه پرداخت را نبلعد. از این‌جا پیامد مستقیمی برای ماینر کوچک به‌دست می‌آید: هرچه هش‌ریت شما کوچک‌تر باشد، فاصله بین پرداخت‌های واقعی طولانی‌تر می‌شود و پول شما مدت بیشتری در موجودی دیگری زندگی می‌کند.

دقیقاً همین‌جاست که آستانه از نظر اهمیت بر کارمزد پیشی می‌گیرد. تفاوت کارمزد بین استخرها با کسری از درصد درآمد اندازه‌گیری می‌شود، در حالی که آستانه بیش از حد بالا با تنها یک دستگاه خانگی به معنای هفته‌ها یا ماه‌ها انتظار و ریسک طرف مقابل در تمام این مدت است. پیش از اتصال، بررسی چهار مورد ارزشمند است:

1. حداقل آستانه و این‌که آیا می‌توان آن را دستی بالا یا پایین برد.
2. برنامه پرداخت: روزانه با رسیدن به آستانه یا طبق تقویم ثابت.
3. کارمزد شبکه پرداخت را چه کسی می‌پردازد، استخر یا خود شما از مبلغ خودتان.
4. اگر پیش از رسیدن به آستانه استخر را ترک کنید، بر سر باقی‌مانده چه می‌آید.

آستانه‌ها تا تاریخ 29.08.2026:

اگر پیش از رسیدن به آستانه بروید، بر سر باقی‌مانده چه می‌آید

اکثر استخرها پاسخ رسمی مستقیمی ندارند. آنچه تأیید شده این است: F2Pool مبلغ زیر آستانه را در موجودی نگه می‌دارد، از بین نمی‌رود و به انباشته شدن ادامه می‌دهد. ViaBTC اگر به حداقل نرسیده باشد، درآمد را تا چرخه بعدی در موجودی نگه می‌دارد. Luxor فقط زمانی پرداخت می‌فرستد که موجودی زیرحساب از آستانه به‌علاوه کارمزد برداشت بیشتر شود، یعنی باقی‌مانده هم منتظر می‌ماند.

یک استثنای حقوقی سزاوار یک پاراگراف جداگانه است. طبق شرایط خدمات F2Pool، کاربر در صورتی که ظرف شش ماه پس از اطلاعیه کتبی آدرس پرداخت معتبری ارائه ندهد، حق خود را بر مبلغ ثبت‌شده از دست می‌دهد، و استخر حق دارد چنین مبالغی را از‌دست‌رفته بداند. در راهنمای استخر جداگانه ذکر شده که اگر بیش از 90 روز آدرس پرداخت تعیین نشود، پاداش می‌تواند به‌عنوان کمک خیریه در نظر گرفته شود. این تنها استخر از میان استخرهای بررسی‌شده است که قانون از‌دست‌رفتن حق بر مبلغ انباشته‌شده در آن صراحتاً بیان شده. در بقیه چنین قانونی در صفحات یافت‌شده وجود ندارد، اما این فقط به این معناست که پیدا نشده، نه این‌که قطعاً وجود ندارد.

درباره AntPool، Foundry USA، Binance Pool، EMCD، Braiins، Kryptex، NiceHash و Trustpool، امکان یافتن تعریف رسمی درباره سرنوشت باقی‌مانده هنگام ترک استخر نبود. اگر مبلغ موجودی برایتان اهمیت دارد، تنها راه قابل‌اعتماد همان است: درخواست کتبی به پشتیبانی پیش از اتصال.

درباره Ocean پیش‌تر گفته شد: در آنجا شیرها اصلاً از لاگ حذف نمی‌شوند و بر اساس حجم کار از پنجره خارج می‌شوند، نه به‌خاطر واقعیت ترک شما.

مسیر کامل یک شیر: خلاصه

1. ASIC از طریق Stratum، job و extranonce خودش را دریافت می‌کند.
2. دستگاه coinbase را با آدرس استخر می‌سازد و merkle root را محاسبه می‌کند.
3. امتحان nonce، SHA-256 دوگانه، مقایسه نتیجه با آستانه.
4. هش پایین‌تر از share difficulty به سرور استخر ارسال می‌شود.
5. استخر شیر را بررسی می‌کند و وزن آن را که برابر با دشواری‌اش است، ثبت می‌کند.
6. هش‌ریت در پنل بر اساس وزن‌های انباشته دوباره محاسبه می‌شود.
7. وقتی هش کسی پایین‌تر از دشواری شبکه شود، استخر بلوک را منتشر می‌کند.
8. پاداش بلوک (انتشار به‌علاوه کارمزد تراکنش‌ها) به آدرس استخر می‌رسد.
9. استخر کارمزد خودش را نگه می‌دارد و باقی را طبق قوانین طرح توزیع می‌کند.
10. سهم شما به موجودی داخلی وارد می‌شود.
11. با رسیدن به آستانه، استخر یک تراکنش آن‌چین به آدرس شما ارسال می‌کند.

بین مرحله 4 و مرحله 11 ممکن است از چند ساعت تا چند هفته بگذرد، و تقریباً همه شکایات درباره استخرها در واقع سوءتفاهم‌هایی در همین بازه هستند.

نتیجه‌گیری

استخر یک سیستم حسابداری روی ماینینگ معمولی است، نه نوع جداگانه‌ای از استخراج. وظایف را توزیع می‌کند، کار تأیید‌شده را به واحدهای دشواری می‌شمارد و پاداش‌های دریافت‌شده را طبق قانونی که از قبل اعلام شده توزیع می‌کند. طرح پرداخت پاسخ می‌دهد که چه کسی برای بدشانسی پول می‌دهد، پنجره PPLNS پاسخ می‌دهد که کار شما تا چه مدت پس از قطع اتصال ارزشمند می‌ماند، و آستانه پاسخ می‌دهد که پول واقعاً کی به کیف پول شما می‌رود.

سه چیز از این متن پیش از انتخاب استخر ارزش به‌خاطر سپردن دارند. PPLNS برای بیت‌کوین اصلاً همه‌جا وجود ندارد و تقریباً هیچ‌جا پیش‌فرض نیست. اندازه پنجره را فقط تعداد اندکی منتشر می‌کنند، بنابراین طول دنباله پس از قطع اتصال اغلب قابل محاسبه نیست. کارمزد تراکنش‌ها در 4320 بلوک اخیر تا 29.08.2026، 0,73% پاداش را ایجاد کرده‌اند، بنابراین مناظره درباره توزیع آن‌ها اکنون برای کمتر از یک درصد درآمد در جریان است.

با درک این سازوکارها، دیگر استخرها را بر اساس درصد در صفحه فرود مقایسه نمی‌کنید و شروع می‌کنید به مقایسه بر اساس پرداخت نهایی به‌ازای هر تراهش. این‌که چگونه این کار را در استخرهای مشخص انجام دهید، در مقاله انتخاب استخر برای ماینینگ بررسی شده است.